ช่วงนีรู้สึกเหมื่อนอยู่ตัวคนเดียวเลย กระซึกๆ T^T
มีอยู่วันหนึ่ง เรียนแนะแนว และแล้วก็ได้กลินดีมา
หลายกลอนซึ่ง กลอนพวกนี้โดนตัวเองสุดๆไปเลยอะ
ม่ายน่า~ T[]T แต่ก็จะเอามาอ่าน (พวกบ้าชอบซ้ำเติม
ตัวเองบ้าเอ้ย) ม่ายยน่าแต่อยากให้รู้กันว่าตอนนี้ป๋ม
เป็นยังไง อยุ่แต่สักพักมันก็คงหายไปเอง ไอ้ความรู้สึก
บ้าๆพวกนี้ คิดว่าไม่นานคงหายไปถ้าไม่มีครมากระตุ้น
นะ มากระตุ้นแล้วทำให้ บ้าขึ่นเป็น 2 เท่าอ๊ากมะไหวแย้ว
บทที่ .......
กุหลาบแดงคือรักที่ปักอก........
กุหลาบตกคือรักที่หดหาย........
กุหลาบเหี่ยวคือรักที่เดียวดาย.
กุหลาบตายคือรักที่จบลง.........
อาจไม่ใช่ใครสักคนที่คุณกำลังคนหา
แต่เป็นคนทีทุกเวลาคุณสามารถมองเห็น
รักแรกคือสบตา
รักต่อมาคือยิ้มให้
รักแท้คือน้ำใจ
รักมากไปคือน้ำตา
ฉันไม่รวยไม่เด่นเท่าคนอื่น
ต้องทนฝืนแปลบแอบรักเขา
เธอมองเห็นฉันเป็นเช่นดังเงา
ต้องทนเหงาอ่างว้างอย่างลำพัง
ไม่เคยบอกเคยกล่าวให้เค้ารู้
ได้แต่มองแต่อยู่ข้างหลัง
เฝ้าแต่พ้อแต่ฝันเพียงลำพัง
ได้แต่หวังสักวันเขาหันมอง
เพียงรักแรก...แรกรักประจักษ์จิต
เพียงน้อยนิด...นิดน้อยใจค่อยฝัน
เพียงใจฝาก...ฝากใจส่งใจกัน
ได้แต่ฝัน...วันแต่ว่าจะได้เจอ
เพียงในเนตร...เนตรในก็พบรัก
เพียงพบพักตร์...พักอาร์พบกันใจพลัน
เผลเพียงบอกรัก...รักบอกใจละเมอ
ได้แต่เพ้อ...เพ้อหลงไหลใจพะวง
คิดถึงจริง คิดถึงจัง
คิดถึงกัน คิดถึงไหม
คิดถึงมาก คิดถึงมาย
คิดถึงใคร คิดถึงเธอ
เมื่อแรกพบคิดถึงเธออยากรู้จักร
คบสักพักสักนิดกลายเป็นเพื่อน
ดูๆไปหัวใจมันย้ำเตือน
อยากจะเป็นมากกว่าเพื่อนคือรักเธอ
ตอนเช้วคิดถึง
บ่ายหนึ่งห่วงหา
กลางวันคิดถึงตลอดเวลา
กลางคืนห่วงหาทุกค่ำคืน
ไม่เคยคิดถึงใคเท่าเธอ
หลับฝันละเมอทุกค่ำคืน
ในยามที่ลืมตาตื่น
ก็ยังมีเธอมายืนในหัวใจ
รักเธอเพระเป็นเธอ
ไม่เคยเพ้อเพระเป็นใคร
รักเธอเพระจริงใจ
ที่มีให้แต่เธอผู้เดียว
ไม่ต้องเก็บดาวมาทั้งฟ้า
ไม่ต้องคว้าจันทร์มาฝากฉัน
ไม่ต้องสาบานว่าจะไม่จากกัน
ขอแค่เธออยู่เคียงข้างฉัน
บอกรักกันทุกวันแค่นี้ก็อุ่นใจ
*******************************
...ไม่ขอเป็นคนแรก แจขอเป็นคนสุดท้ายสำหรับเธอ...
ไงทุกคนหวังว่ากลอนพวกนี้มันต้องโดนใครมั่งละนะ
อย่างน้อย ตัวคนเขียนก็โดนไปหลายปนะตูแล้วนะ
แหะๆ แต่ของคนเขียนไม่ค่อยเกี่ยวกับความรักนะ
ส่วนมากจะเรื่องเรียนสะมากกว่า คิดสะว่าเอาอดีต
มาเขียนให้อ่านแล้วกัน เก็บๆกันไว้ละนะพี่น้องหุๆ
edit @ 2007/08/16 21:48:33
